Kanada FR
USA
Großbritannien
Europäische Union
New Zealand
Australia
Door Zoe Colville, The Chief Shepherdess
Vanaf maart vloeit de adrenaline. De lammerperiode komt eraan, we hebben de drachtige moeders veilig door de onverbiddelijke winter gekregen, het nieuwe gras ontspruit en de dagen worden langer, maar de laatste weken voor de geboorte van de lammeren rekken zich uit.
Er moet in zo'n korte tijd zoveel gedaan worden en we zitten zeker niet stil, maar ergens kun je zeggen: dit is de stilte voor de storm. De gespannen verwachting of Moeder Natuur ons dit jaar gunstig gezind zal zijn, klamme handen omdat we niet weten of we de verkeerde rammen hebben gekozen, en het onderwerp bij uitstek dat de hartslag doet stijgen... hebben we genoeg gras? Allemaal erg zenuwslopend.
Het begin van de lammerperiode is altijd wat saai. Het verlangen naar de roes om de eerste ademhalingen van de lammeren te zien, het feit dat je met heel weinig slaap moet rondkomen en de nerveuze spanning die gepaard gaat met uitputting en suiker - heel veel suiker. Het dagelijkse leven wordt volledig op zijn kop gezet wanneer je om 7 uur 's ochtends donuts eet omdat je al drie uur op bent, en wanneer je drie dagen achter elkaar dezelfde sokken draagt, maar het niet eens in je opkomt dat dit vies is. Je wordt onbaatzuchtig met het oog op deze pluizige meisjes, al het andere is onbelangrijk, en dat is een zegen als je je hele leven hebt besteed aan je zorgen maken over kleinigheden.
Ik heb het vast al eens genoemd en zeg het hierbij nogmaals: het zou op het curriculum van scholen moeten staan dat kinderen de lammerperiode meemaken. Het is bijna als therapie om voor zonsopgang op te staan en je grenzen te verleggen in die zes weken. Zo in harmonie zijn met het weer en de natuur is erg rustgevend. We wonen in deze tijd ook in een caravan op de boerderij en kunnen zo de vogels horen en merken of het stormt of regent. Zoiets aardt je behoorlijk, als je gewend bent om 's ochtends gewekt te worden door een wekker of de centrale verwarming.
Als alles in de lucht hangt en je geen controle hebt over de gebeurtenissen van de dag, heb ik een soort routine nodig, anders zou ik gek worden. Het helpt als je de lammetjes en geitjes elke 3 tot 4 uur met de fles moet voeden. Enerzijds heb je zo de mogelijkheid om eindelijk eens te gaan zitten, anderzijds is het ongelooflijk ontspannend om je in alle chaos alleen te concentreren op één ding: dat de kleintjes hun melk drinken. Deze periode van rust is zo belangrijk voor onze geestelijke gezondheid, en zodra ik weer in de realiteit ben aangekomen, integreer ik dat ook in mijn dagelijkse routine.
Over The Little Farm Fridge
Zoe bracht het grootste deel van haar jeugd buiten door, bouwde tenten en speelde met haar fantasiedieren. Op haar 18e verhuisde ze naar Londen om een opleiding tot kapster te volgen, waar ze al haar tijd doorbracht totdat ze Chris ontmoette en geleidelijk terugkeerde naar Kent. Gaandeweg hebben ze steeds meer dieren aangeschaft en nu hebben ze een hele kudde dieren die in de hele provincie (en daarbuiten) grazen. Eén ding is zeker: de passie voor hun dieren is overal aanwezig. Het maakt niet uit hoe nat de winter of hoe droog de zomer is - ze streven altijd naar het beste.
Gerelateerde categorieën
Boerderijwerklaarzen
Chore Mudder Veiligheidslaarzen
Werklaarzen met composiet neus
Waterdichte werklaarzen met stalen neus
Veiligheidswerklaarzen