EEN DAG IN HET LEVEN VAN EEN HERDERIN

Heb je ooit een gerecht gegeten en was je zo opgewonden dat je het liefst dagenlang hetzelfde had gegeten? Of heb je een favoriete film die je zo vaak hebt gezien dat je elke zin uit je hoofd kent? Die kleine kick die je krijgt, de plotselinge uitstoot van endorfine waardoor je een heel warm en behaaglijk gevoel krijgt... vermenigvuldig dat met een miljoen en dat komt in de buurt van het gevoel dat je krijgt als je een pasgeborene ter wereld ziet komen en de eerste ademtocht ziet nemen. Ik raakte snel bijna verslaafd aan dit gevoel van euforie, het zien van nieuw leven... zo erg zelfs dat ik 's avonds op YouTube keek hoe lammeren (of andere dieren/mensen) werden geboren.

De eerste uren zijn cruciaal voor het welzijn van het lam en de moeder. Het bindingsgedrag begint terwijl het schaap nog aan het bevallen is, ze wordt luider en de geluiden zijn heel duidelijk: teder en bijna rustgevend. De ongeboren lammeren wennen aan dit geluid en als ze eenmaal geboren zijn, herkennen ze haar stem in een veld met 100 andere moeders! Als ze erin geslaagd zijn het lam te baren (hopelijk alleen en succesvol), moeten ze snel het geboorteslijm van het gezicht van het lam likken. Als ze dat niet doen, stikt het lam en het is echt triest als je ze zo aantreft. De moederschapen likken de lammeren schoon om ze te stimuleren te ademen, en ik denk dat het ook de band tussen moeder en kind versterkt. Binnen de eerste paar uur moeten ze zoveel mogelijk colostrum drinken. Dit is de eerste melk die het moederschaap produceert. Het ziet er anders uit dan normale melk - bijna als een pudding, heel dik en romig. Het bevat alle antilichamen die de kleintjes nodig hebben om te overleven. Als ze niet voldoende hoogwaardig colostrum krijgen, kan dit leiden tot allerlei ziekten en zijn ze ongelooflijk kwetsbaar. Sommige lammeren staan binnen enkele minuten na de geboorte op hun poten en zoeken naar het "vloeibare goud". Natuurlijk is dat het best mogelijke scenario. Wat je soms op televisie ziet, is niet altijd het geval. Dan moeten wij ingrijpen. De boeren of herders. Onze hoofdverantwoordelijkheid is het welzijn van de kudde. Dat kan zelfs voorrang hebben op het eigen welzijn - als je niet oplet en vergeet dat je genoeg drinkt en eet, want zonder "brandstof" kun je niet voor de dieren zorgen en dan gebeuren er domme fouten.

Mijn plek bij het aflammeren is de "huisdierstal", de meeste hebben daar slechts een vluchtig verblijf voordat ze door een nieuwe moeder worden geadopteerd, maar sommigen blijven voor de lange termijn bij mij. Onder mijn hoede bevinden zich allerlei lammeren, voornamelijk drielingen. Een moederschaap heeft maar twee spenen en zo kan het opvoeden van drie lammeren een echte belasting voor haar zijn. En niet alleen dat: terwijl ze bezig is met de andere twee, is de kans ook groter dat een das of vos de derde pakt. Daarom nemen we bij drielingen meestal een lam weg. Het doel is dat elk lam een moeder heeft en we willen dat de meeste van onze moederschapen twee lammeren grootbrengen. Als we daarom zien dat bij een enkel moederschaap de weeën beginnen, proberen we altijd (als de melktoevoer het toelaat) een lam uit mijn dierenstal over te nemen. Dat wil zeggen, we foppen ze zodat ze denken dat ze twee lammeren heeft gekregen. Het is fascinerend om te zien hoe andere boeren dit aanpakken, vergeleken met de technieken die men op het eigen bedrijf toepast. Onze meest gebruikelijke methode is om het lam tijdens de geboorte over het weeskind te trekken, zodat beide bedekt zijn met het "geboortesap" en daarmee hebben we een relatief hoog slagingspercentage.

Regel nr. 1 van de schapenhouderij. Ze sterven graag. Nou ja, ze proberen het in ieder geval. In mijn eerste jaar als herder zag ik voor het eerst een dood lam en ik was zo ongelooflijk verdrietig, het hield me zo bezig dat we niet wisten WAAROM het gestorven was. Maar stel je voor dat we bij elk lam dat sterft een autopsie zouden uitvoeren! In het begin was dat moeilijk, maar na verloop van tijd heb ik geleerd dat je alleen je best kunt doen, en dan komt het aan op het dier en ook een beetje op geluk. We hebben dieren gehad waarvan we beiden overtuigd waren dat ze het niet zouden redden, maar die wel hebben overleefd, en we hebben ook kerngezonde lammeren gehad die plotseling dood neervielen. De dood hoort bij de landbouw - zowel bij het slachten als bij de "ongeplande" gevallen. Een wijze man zei eens tegen me: "Als je niet meer verdrietig bent als je een dood dier ziet, dan moet je stoppen met de landbouw". En dat klopt. Je bent boer/boerin uit liefde en passie voor de dieren en er is geen mooiere tijd van het jaar dan de velden vol moederschapen en lammeren te zien. Je hebt een natte herfst en een donkere, koude winter overleefd, en nu kun je ter viering van de dag de zonsondergang bekijken en alle lammeren zorgeloos zien rondlopen.

Gerelateerde categorieën

Werk- & boerderijlaarzen
Veiligheidslaarzen met stalen neus

Populaire producten voor tuinieren

Chore rubberlaarzen
Muckmaster rubberlaarzen
Wetland rubberlaarzen